+یک چیز بگویم؟
-بگو!
+از همان اول هم گوشت بدهکار نبود.
-چطور؟!
+مگر نگفته بودم لبخندت اسباب آرامش من است.
-چرا گفته بودی
+فکر کنم زیادی با آرامش رابطه ی خوبی نداری که لبخند را فراموش کرده ای.
 (و او میخندد و حالا آرامشی که همیشه آن را میخواستم)